De beste planttijd

Kan ik nu nog planten?, is een vraag die mij de laatste dagen veel gesteld wordt.
Jazeker, roep ik dan, de beste planttijd is wanneer jij tijd en zin hebt.
De vraag of er nog wel geplant kan worden is een erfenis uit het verleden.

Vroeger, tot een jaar of veertig, vijftig geleden, werden de meeste planten in de volle grond gekweekt. De planten konden dan alleen uit te grond gehaald, verhandeld en geplant worden, als die planten in rust waren.

Dat was pakweg de periode tussen eind oktober tot begin april.
In die periode moesten dus alle planten van plaats en eigenaar verwisselen.
Nadeel van die ouderwetse manier van kweken was dat je als tuinliefhebbers iets moest planten, waarvan je niet goed wist hoe die plant er uit zou gaan zien in de zomer, of je kon niet goed zien of de plant soortecht was en je wist ook niet zeker of de plant met zijn beschadigde wortelgestel , mooi gecamoufleerd in een jute lapje, wel aan zou slaan. Bovendien moest je de tuin in als het koud en regenachtig was en de grond kil en klef.
Ik heb zelf, 33 jaar geleden, veel rozen uit de volle grond verkocht.

Je wilt niet weten hoeveel problemen ik daar mee gehad heb.

Rozen die niet of slecht aan sloegen, rode rozen die geel gingen bloeien, enzovoorts.

Ook grote laurierkersen uit de volle grond, grote coniferen uit de volle grond, je
zult ze bij ons op de vloer niet meer vinden.

Ik heb in mijn begintijd diverse klanten gehad, waar ik 5
jaar aan het tobben ben geweest vooraleer ze hun hele gewenste hoge laurierkershaag aan de praat hadden.

Wat dat betreft ben ik een eigenwijze man.

Het is bij mij niet meer van u vraagt, wij leveren.
Als ik denk dat bepaalde planten het bij jou niet zullen gaan doen, verkoop ik ze gewoon niet.
Eerlijkheid duurt het langst en bovendien geven wij groeigarantie op onze tuinplanten. Dus als ik het niet kan garanderen……
Zo verkoop ik trouwens ook geen Japanse hulst of de Bloombux, een dwergrhododendron , als vervanger van de Buxus, omdat die niet willen groeien op onze kalkrijke kleigrond. Ook niet nu ze in de folder staan. Nogmaals, eerlijkheid duurt het langst.
Enfin, terugkomend op de beste planttijd. Op een gegeven moment zijn boomkwekers in potten gaan kweken. Planten in pot kunnen het hele jaar geplant worden omdat je geen wortels hoeft te beschadigen bij de verhuizing van kwekerij naar jouw tuin.

Het slagingspercentage ligt tegen de 100%, wat zowel voor jouw als voor ons prettig is.
Je kunt de planten die je graag in jouw tuin wilt dan ook planten als ze er leuk uitzien, dus mooi in blad of in knop of zelfs in bloei. Koop je roos lekker als de eerste bloemen erin zitten. Zo kun je gelijk zien en ruiken of kleur en geur naar jouw zin zijn.
Het enige waar je, bij het planten in met name de zomer, rekening mee moet houden is het
eventueel geven van water, voor de rest is het genieten , genieten en nog eens genieten!.

Leve de bladluis!

Ik moet altijd verwonderd lachen als mensen in de voortuin een vlinderstruik planten en in de achtertuin de rupsen om zeep helpen. Geen rups, geen vlinder.
Hetzelfde lachje lach ik als de mensen een insektenhotel in hun tuin ophangen en daarna de luizen in de roos elimineren. We willen wel een lieveheersbeestje, maar we willen geen luis. En dat is iets wat gewoon niet kan. 
Een lieveheersbeestje en haar larven hebben luizen nodig om op te eten. 
Geen luizen, geen lieveheersbeestje. 
Geen luizen en trouwens ook geen gaasvliegen, roofvliegen,
oorwormen, sluipwespjes enzovoorts. Luizen staan, net als plankton in de oceaan, aan de basis vande voedselketen. 
Daar staan rupsen trouwens ook. 
Heel veel leven in de tuin, van insect tot vogel, kan niet zonder luis en rups. 
Laat de luis en de rups dus met rust, de natuur stuurt er vanzelf een
legertjepruimers op af. 
Zelfs de vermaledijde Buxusmotrups is nu al voor veel vogels een buitenkansje nu het met andere rupsen niet goed gaat.
Moet je dan je planten maar aan luis en rups overlaten? Ja, de natuur lost het vanzelf op. Als een plant echt ten ondergaat aan luizen, dan was dat al een teken dat die plant het niet naar zijn zin heeft. 
Moeder natuur houdt niet van planten die het niet naar hun zin hebben omdat ze in verkeerde of te arme grond staan of te veel of te weinig licht ontvangen. 
Zij stuurt er dan een legertje rupsen of luizen of slakken op af om die plant op te ruimen. 
Laat de beestjes met rust en geef de plant een betere verzorging of vervang hem door een beter aangepaste plant.
Ik heb zelf een prachtige roodbladige peterselievlier in mijn tuin staan die elk jaar een paar weken aangetast wordt door zwarte luizen kolonies. 
Ik laat ze zitten, ze zijn een feestmaal voor vele andere insecten en voor meesjes die de luizen aan hun jongen voeren.
Op ons tuincentrum spuiten we trouwens ook nergens tegen, het kan dus gebeuren dat je af en toe een aantal luisjes tegenkomt. 
Als je wat verder kijkt, liggen de zweefvliegen, de lieveheersbeestjes en
andere luizenvijanden al op de loer.

Hoe meer luizen in je tuin hoe groter de biodiversiteit in jouw tuin.

Een liefheersbeestje op oorlogspad

Een bladluis aangetast door een sluipwespje

Een gaasvlieglarve aan de maaltijd

Galmuglarven hebben de bladluis opgeruimd

Zweefvlieg op een uienbol

Lente

We hebben de laatste maanden niet stil gezeten bij Intratuin Numansdorp.

De hele overdekte buitenafdeling is op zijn kop gezet waarbij we meer ruimte hebben gegeven aan buitenbeplanting, buitenpotterie en buitendecoratie. Ik ben zelf blij met het resultaat en natuurlijk ook benieuwd naar jullie reactie.

Na een weekje prachtig mooi weer is het nu gelukkig weer normaal, want zo vroeg zo warm is natuurlijk niet normaal .

Er waren al mensen die naar vlijtige liesjes en naar knolbegoniaplantjes vroegen.                           Waar het wel weer voor is, is het oppotten van Dahlia’s en andere zomerbloeiende bollen.

Ook alle buitenplanten kunnen weer geplant worden, waarbij ik wel moet zeggen dat nog niet alles aanwezig is, maar het begint weer op een echt tuinplantencentrum te lijken.

Zo hebben we al een leuk assortiment lentebloeiende heesters staan, zoals de Staartaar, de Forsythia in diverse soorten, ook de Abelliophyllum (witte forsythia) staat al volop te bloeien. Verder diverse sierkersjes en dwergseringen.

De Sarcococca geurt je al van verre tegemoet. De Japanse kwee staat op springen om met witte, rose of rode bloemen te knallen.

Kortom, het wordt weer tijd om een bezoekje te brengen en te genieten van wat de lente in petto heeft.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In memoriam David Austin

Van de week bereikte mij het droeve nieuws dat David Austin overleden is. 

David Austin was een Engelse rozenkweker die een ware revolutie teweeg bracht in rozenland. 

Als jongere man vroeg hij zich af of het mogelijk was om twee groepen rozen met elkaar te combineren. 

Aan de ene kant waren daar de ouderwetse rozen met hun prachtige vormen, kleuren en geuren die als nadeel hadden dat ze vaak maar één keer per jaar bloeiden. Aan de andere kant waren er de moderne rozen die meerdere keren per jaar konden bloeien, maar wat vorm, kleur en geur niet echt om over naar huis te schrijven waren. 

Zou het niet mooi zijn , dacht David Austin, als ik mooie, geurende rozen kon kweken waar de mensen langer plezier van zouden hebben.

In de jaren zestig van de vorige eeuw is hij begonnen met kruisen van de twee groepen rozen en daar kwamen uiteindelijk de zogenaamde Engelse rozen uit, meer bekend als de David Austin rozen. 

Rozen als Gertrud Jekyll en Heritage zijn nu nog bekend, maar David Austin is niet stil blijven zitten en op mijn verzoek is iemand van die kwekerij verleden jaar met Intratuin wezen praten. 

Ik wilde namelijk de nieuwere en betere David Austin soorten aan gaan bieden die sterker en gezonder waren dan de eerste die op de markt kwamen. 

Ik ben er dan ook best trots op dat ik dat voor elkaar gekregen heb.

David Austin Rozen zijn vooral in Groot Brittannië zeer geliefd, dat kon ik van het jaar met eigen ogen zien toen ik op de Chelsea flower show rondliep. 

Verreweg de drukste stand was de David Austin stand.

David Austin is 92 jaar geworden en zal in zijn rozen door blijven leven.

Kerstbomen

Ze zijn er weer!
Aan dat soort mijlpalen, als ik het zo mag noemen, kun je zien hoe snel de tijd gaat. 
Je hebt de laatste naalden van 2017 nog niet opgeruimd of de eerste kerstbomen van 2018 komen al weer binnen. 
Overdreven wellicht, maar zo voelt het wel.
Het is duidelijk dat de kerstbomen trend in de loop van die jaren flink is veranderd. 
Verkocht ik 32 jaar geleden de meeste kerstbomen in de twee weken voor Kerst, nu zijn dat de twee weken rond Sinterklaas (!) waarbij het opvalt de we dit jaar wel heel veel bomen verkopen bijna twee weken voor Sinterklaas. 
Verleden jaar waren we al snel uitverkocht, gisteren hadden we daarom al mensen die verleden jaar achter het kerstbomennet visten en daarom nu al een boom kwamen halen. Niet onverstandig, want nu is de keuze het grootst en of de bomen nu bij ons liggen of bij jou in de tuin….
Vroeger verkochten we ook de gezaagde fijnspar en de gezaagde Servische spar, maar die halen het zonder kluit niet vanaf Sinterklaas tot en met de Kerst.  
Om de levensduur van de bomen wat te verlengen, hebben de boomkwekers er een stuk wortel aan laten zitten, zodat de boom net wat meer water op kan nemen en de Kerst wel haalt. 
We merken echter duidelijk een afnemende belangstelling voor deze bomen.
De Grote trend is namelijk al jaren de gezaagde Nordmanspar, die goed naaldvast is. 
Ook aan de naaldvastheid van de Nordmanspar zit echter een maximum. Anderhalve week voor Sinterklaas naar binnen halen is wel erg vroeg. 
Geef je boom een standaard waar water in kan en geef hem dat water ook. 
Zet de boom ook niet in de buurt van de kachel en bedenk dat de moderne vloerverwarming het slechtst is voor een Kerstboom.
Informeer trouwens eens naar het Easy-fix systeem en neem de standaard waar water in kan en niet het houten of metalen kruis.

De struikkamperfoelie als vervanger van de Buxus

Had ik het verleden week over de Taxus, nu wil ik een lans breken voor de struikkamperfoelie als vervanger van de Buxus.

Bij kamperfoelie denk je al gauw aan die klimplant met heerlijk geurende bloemen. 

Voor de struikkamperfoelie, Lonicera nitida, gaat die vlieger echter niet op.  

Deze struikkamperfoelie is een groenblijvend struikje dat verdacht veel op Buxus lijkt, maar daar niets mee te maken heeft. Van de Lonicera nitida zijn diverse selecties op de markt.   

Meest bekende is waarschijnlijk de ‘Elegant’ , die wat uitstraling betreft het dichtst in de buurt komt van de Buxus.   

Grootste verschil is het feit dat deze struikkamperfoelie een stuk sneller groeit.

Wat groeisnelheid betreft komt de minder bekende ‘ Tidy Tips’ 

(vooralsnog alleen bij onze Intratuin verkrijgbaar!) dichter in de buurt.

Van de ‘Tidy Tips’ is het blad wel een stuk fijner en het krijgt in de winter een rode kleur, wat in feite een extra sierwaarde . Van deze ‘Tidy Tips’ hebben we nu ook mooie bolvormen in voorraad. Door de kweker zijn ze tot ‘Green Globe’ omgedoopt, maar in de winter zijn het dus “Red Globes”.

Mocht je houden van een struikkamperfoelie met een zilverwit of een goudgeel randje, dan hebben we ook respectievelijk ‘Silver Queen’ en ‘Lemon Beauty’ voor je. 

Mocht dat ook nog niet naar je zin zijn, dan hebben we tenslotte ook nog de ‘Red Tips’ voor je, een groenbladige die purperrood uitloopt.

Dus voor elk wat wils. Kom gewoon een keer kijken en vergelijken.

Taxus als vervanger van Buxus

Dat de Buxus het veld gaat ruimen is duidelijk.

Ik heb het al een paar keer gehad over enkele kandidaat vervangers. Ik wilde het hier nu hebben over de Taxus als mogelijke vervanger van het rupsenmaal Buxus.

Taxus is te verkrijgen in een hoop soorten en rassen. De meest bekende,Taxus baccata, wordt al eeuwen gebruikt voor hagen, meestal wat hogere.

(Wist je trouwens dat de Taxus een inheemse plant is?) Ze laat zich echter ook gewillig tot lage haagjes knippen.

Taxus heeft de naam langzaam te groeien, maar dat is maar waarmee je het vergelijkt. Een centimeter of 20 per jaar is geen bijzonderheid. Duidelijk iets meer dan de geplaagde Buxus. Zoek je een Taxus die wat groeisnelheid in de buurt komt van de Buxus dan zal je het in andere soorten moeten gaan zoeken. Een van de soorten met een grote variëteitenrijkdom is de Taxus media. De meest bekende rassen zijn de vrouwelijke ‘Hicksii’  en de wat trager groeiende mannelijke ‘Hillii’

Dit zijn twee tamelijk smal opgaande rassen, wat voor een haagje wel ideaal lijkt, maar het eigenlijk niet is. Smal opgaande planten hebben de neiging om weinig energie te steken in hun onderkant, met als resultaat een haagje met aan de onderzijde kale gaten tussen de planten.

Beter is het rassen te kiezen die de neiging hebben iets meer in de breedte te groeien. Dan krijg je een mooie, volle heg.

Op dit moment hebben we de rassen 'Groenland', met donkergroen glimmend loof, en 'Farmen' met meer Buxusgroen loof. Op de achtergrond ben ik met een kweker nog met andere rassen aan het experimenteren.

Taxus mdia 'Groenland'

Taxus Baccata

Taxus media 'Farmen'