Gekke beestjes in de hortensia

Elk jaar komen er mensen bij ons die een probleem hebben met hun boerenhortensia. 

Er zitten een soort plakkerig wit rupsachtig beestje op de takken en vooral de onderzijde van de bladeren. Soms zit er een bruin rondje aan de kop van het witte rupsje. 

Het gaat echter helemaal niet om rupsjes.

 Waar de hortensia last van heeft is de hortensiadopluis. 

Deze luisjes leven bijna een jaar en sterven dan, maar niet voordat ze eitjes afgezet hebben. 

Deze eitjes worden door moeder dopluis afgedekt met witte wasplaatjes die als een soort dakpannetjes over de eitjes gelegd worden om ze tegen natuurlijke vijanden te beschermen. Na een paar weken komen de eitjes uit en zwermen de piepkleine jonge luisjes uit om ergens een lekker plekje te vinden om plantensappen uit de hortensia te slurpen. 

Als ze een lekker plekje hebben gevonden blijven ze daar de rest van hun korte leventje zitten.

Natuurlijk wordt mij gevraagd hoe deze beestjes bestreden moeten worden.

Zoals ik al eens eerder aangaf, hebben luizen een voorkeur voor planten die het om ėėn of andere reden niet naar hun zin hebben. Dat kan bij de hortensia van alles zijn, maar de meest voorkomende oorzaak is het feit dat de plant te veel in de zon staat. 

Vaak in combinatie met te droge grond. De plant raakt hier zo gestrest van, dat ze erg aantrekkelijk wordt voor onze dopluis. 

De beste bestrijding is dus er voor te zorgen dat de plant ontstrest raakt, dus de plant een wat schaduwrijker plekje te geven of extra water. 

Bestrijden met een luizenmiddel is een korte termijn oplossing.   

Je kunt uit pure wanhoop de plant boven de grond afknippen, je bent dan de luizen kwijt, maar de hortensia niet zijn stress, als je tenminste niets aan de groeiomstandigheden verandert.

Een dopluis met eitjes die afgedekt zijn met witte wasplaatjes. 

Dit is trouwens niet de hortensiadopluis, maar een aanverwant soort.

Nieuwe ziekte?

Bruine vlekken.

De laatste tijd komen er klanten op het tuincentrum die problemen hebben met hun planten. Ze hebben er nog nooit eerder last van gehad, maar nu hebben ze diverse planten in hun tuin staan met grotere of kleinere bruine vlekken. Ongerust vragen ze aan ons of het niet besmettelijk is en of wij er een middeltje tegen hebben.

Zonnebrand

Gelukkig is er niets aan de hand, de planten hebben last van zonnebrand. Na een paar buitjes zijn we het misschien vergeten, maar we hebben de laatste tijd een flinke droogteperiode gehad gecombineerd met erg hoge temperaturen.

Pech

Door de felle zonnestraling zijn sommige bladeren gewoon verbrand, met de bruine plekken als gevolg. Dat is gewoon pech hebben. Je kunt en hoeft er niets aan te doen. Je kunt hooguit de lelijkste bladeren wegknippen.

Geitenbaard

Wat ook wel gebeurd is dat je vlak voor of tijdens die hitteperiode een plant wat teruggeknipt hebt. Zo had ik zelf de uitgebloeide bloemen van mijn Aruncus dioicus, geitenbaard, weggesnoeid. Het blad dat onder de bloemen zat kwam ineens in het felle licht en verbrandde.

Jammer maar helaas.

Ook een wilde hazelaar die getopt werd vertoonde verbrandingsplekken. De bladeren die ineens in het licht kwamen, waren dat felle, brandende zonlicht niet gewend en werden gedeeltelijk bruin. Jammer maar helaas. Nieuw gevormd blad zal dat snel genoeg camoufleren.

Hagen snoeien.

Wat ik duidelijk wil maken is dat je beter je hagen niet kunt snoeien bij warm en  zonnig weer of als een paar dagen na het snoeien zulk weer wordt verwacht. De kans bestaat namelijk dat je hele haag van die bruine blaadjes krijgt. Niet echt schadelijk, maar het ziet er zo  lelijk uit. De komende week is het perfect weer om je haag te snoeien, dus laat die scharen maar klikken of ratelen.

Sieruitjes

Naar mijn idee is er geen plant die zoveel vlinders, bijen, zweefvliegen en bijen aantrekt als de Allium senescens. In mijn tuin staan grote groepen van deze plant. 

Als ze binnenkort begint te bloeien is het een komen en gaan van voornoemde gevleugelde tuinvriendjes.

Groot voordeel is verder dat de plant niet gevoelig is voor ziekten, oersterk is en met bijna elke grondsoort genoegen neemt. Ze groeit ook prima op slechtere grond onder bomen. Echt een leuke plant die ik zeer aan kan bevelen. 

We hebben op dit moment twee mooie nieuwe rassen binnengekregen. 

De nieuwste heet ‘In Orbit' die zeer rijk moet bloeien met lilarose bloemen. 

De andere heet ‘Millenium'. Deze heeft prachtig, glimmend groen loof en bloeit met mooie helderrose bloemen.

Allium senescens groeit langzaam maar zeker uit tot mooie grote, rijkbloeiende pollen. Ideaal om vooraan in de border te planten, zodat je extra goed kunt genieten van alle nectarzoekertjes.

De grote sieruien die uit bloembollen groeien staan erom bekend dat hun loof al voor of tijdens de bloei af begint te sterven. Daar heeft de Allium senescens geen last van. De plant groeit niet uit bloembollen en heeft loof dat vanaf de lente tot in de herfst aantrekkelijk is. Het fijne loof laat zich goed combineren met grootbladige planten als Bergenia, Mukdenia, Mukgenia, Brunnera en Hosta.

Planten willen eten

Veel mensen vinden het afschuwelijk om een hond, paard of ander dier te zien dat van zijn eigenaar te weinig eten krijgt. Er is zelfs een Partij voor de Dieren.

Toch valt het mij op dat heel veel mensen geen flauw benul hebben dat hun planten ook eten nodig hebben. Veel planten staan te verhongeren, zeker als ze in een pot staan. 

Als planten konden roepen dat ze honger hadden, zouden veel mensen met hun vingers in hun oren staan omdat ze gek worden van het gezeur.

Planten hebben niet alleen water nodig, maar ook voedingsstoffen die wij meestal mest noemen.

Mooiste opmerking van een klant die ik vertelde dat haar planten honger hadden, was: “Maar Peter, in de natuur wordt toch ook niet gemest?”

Dat klopt, maar in de natuur staan niet op vrijdag de groencontainers klaar om door de vuilnisman geleegd te worden. In de natuur wordt bijna niets afgevoerd. 

In de tuin is dat anders. 

Daar verdwijnt veel blad en snoeiafval in de groene kliko. In dat groene afval zitten veel voedingsstoffen opgeslagen en die verdwijnen week in, week uit uit de tuin. 

Bijmesten dus.

Planten in potten en manden hebben het nog moeilijker. 

Die moeten al hun voeding uit de grond halen die in die pot of mand zit. 

In nieuwe potgrond zit wel wat voeding, maar dat is meestal te weinig om de planten vol te laten groeien en rijk te laten bloeien. 

Hoe groter de pot, hoe beter de potgrond en hoe beter de water- en voedselvoorziening, hoe langer en hoe meer je plezier zult beleven van je planten.

Als er te weinig mest gegeven blijft worden, overweeg ik maatregelen te nemen en richt ik de Partij voor de Planten op ;-)

Weldoorvoede Hosta

Cist rozen

Er zijn heel veel rozen die geen rozen zijn. 

De lenteroos, de Gelderse roos, het zonneroosje en het heideroosje zijn dus helemaal geen rozen. Net zo min als de minder bekende cistroos die luistert naar de wetenschappelijke naam Cistus.

Cistussen zijn groenblijvende struikjes die wel gemaakt lijken te zijn voor een zonnige, droge plek. Er zijn een hoop soorten die allemaal bloeien met witte of rose bloemen, die inderdaad wel wat op enkelbloemige roosjes lijken. Als de bloem opengaat lijkt ze wel gemaakt te zijn van crêpepapier met allemaal vouwtjes en kreukeltjes. 

Later zijn al die plooitjes gladgestreken. 

De Cistus houdt niet van natte voeten, dus onze kleigrond moet lekker los gemaakt worden met brekerzand. Het gebruik van potgrondachtige materialen wordt afgeraden. 

Laat de plant bakken in de zon en je hebt er jaren plezier van. 

Op dit moment hebben we een leuk assortiment Cistus staan, van kleine kruipertjes tot struikjes die wel een meter hoog kunnen worden. 

 

Kom eens struinen op onze buitenplantenafdeling.